PISMO PROCESOWE z dnia 10.08.16r.

 

Fundacja Walczącym o Niepodległość, Wyklętych, Pokrzywdzonych, Internowanych, Więzionych  jako pełnomocnik organizacji reprezentujących walczących o Niepodległość i ich następców, w całości popiera pozew złożony w Sądzie Okręgowym w Warszawie.

W ramach niniejszego pisma procesowego pragniemy oświadczyć, że zgodnie z wyrokami Sądu Najwyższego istotną częścią Konstytucji jest jej preambuła, a w szczególności

 

 

Najwyższe Prawo Rzeczypospolitej Polskiej – jej Konstytucja, uchwalona przez Zgromadzenie Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 roku i przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu 25 maja 1997 roku w preambule podkreśla wdzięczność  naszym przodkom za ich pracę, za walkę o niepodległość okupioną ogromnymi ofiarami,  deklaruje ustanowienie ładu konstytucyjnego ze świadomością  gorzkich doświadczeń z czasów gdy podstawowe wolności i prawa były w naszej Ojczyźnie łamane , który zagwarantuje porządek oparty  na poszanowaniu wolności i sprawiedliwości, współdziałaniu władz, dialogu społecznym  , nade wszystko zaś dbając o zachowanie przyrodzonej godności człowieka. Zadośćuczynienie doznanych krzywd, naprawienie doznanych niesprawiedliwości stanowi istotny element deklarowanego systemu wartości porządku publicznego. Zawarte w preambule Konstytucji  deklaracje stanowią zasadniczą podstawę wykładni poszczególnych norm konstytucyjnych i wyznaczają jedyny  dopuszczalny zakres interpretacji dla całego systemu wartości  ustrojowych w porządku normatywnym w Polsce.

Konstytucja z 1997 roku odwołuje się do uświęconego tradycją rozumienia wspólnoty obywatelskiej, którą nasi przodkowie nazwali RZECZPOSPOLITĄ. W art. 1 Konstytucji została ona przypomniana i nazwana „dobrem wspólnym wszystkich obywateli”. Przyjęta konstrukcja ustrojowa w zgodzie z deklarowanym system wartości stworzyła podstawy konstytucyjne wystąpienia przez Fundację Walczącym o Niepodległość, Wyklętych, Pokrzywdzonych, Internowanych, Więzionych z upoważnienia 23 organizacji walczących o Niepodległość i ich następców z pozwem o zasądzenie od Skarbu Państwa kwoty 10 miliardów złotych w zgodzie z zasadami demokratycznego państwa prawnego urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej. Właśnie ta sprawiedliwość społeczna stanowi podstawę konstytucyjną upomnienia się o niewielką cześć dobra wspólnego w celu godnego zadośćuczynienia i uhonorowania środowisk osób niegdyś pokrzywdzonych z powodów politycznych w Polsce w drugiej połowie XX wieku. Rzeczpospolita Polska jako dobro wspólne wszystkich obywateli specjalną opieką otacza weteranów walk o niepodległość (art19). Dlatego fundatorzy i inicjatorzy wystąpienia z pozwem, posiadając porozumienia i upoważnienie 23 organizacji (ilość organizacji może ulec zmianie) reprezentujących walczących o Niepodległość i ich następców, mając świadomość, że kolejne rządy, organy władzy konstytucyjnej, powołane do tego instytucje państwowe, w ciągu ostatnich dwudziestu siedmiu  lat nie wiele uczyniły dla poprawienia losu osób pokrzywdzonych w walce o Niepodległość, zdecydowali się na pozew konstytucyjny tzn. oparty w całości bezpośrednio na normach obowiązującej Konstytucji RP. Dochodząc swoich racji przed sądem powszechnym, autorzy pozwu swoje prawa wywodzą z normy art. 8 ust.2 Konstytucji RP.

Ważne i godne podkreślenia jest przywołanie normy art. 4 Konstytucji, który stanowi, że władza zwierzchnia  w Rzeczypospolitej Polskiej należy do Narody czyli wszystkich jej obywateli i sprawowana jest przez swoich przedstawicieli lub bezpośrednio… Szczególny pozew Fundacji Walczącym o Niepodległość można zatem traktować jako  bezpośredni udział części obywateli w sprawowaniu władzy. Postępowanie w sprawie z pozwu Fundacji  w procesie cywilnym przed sądem powszechnym, ze względu na jednoznaczna podstawę w normach obowiązującej Konstytucji z 1997 roku, należy traktować w zgodzie z jej art. 177, zgodnie z którym sądy powszechne sprawują wymiar sprawiedliwości we wszystkich sprawach, z wyjątkiem spraw zastrzeżonych dla właściwości innych sądów…

Celem pozwu Fundacji Walczącym o Niepodległość jest zasądzenie kwoty pieniężnej umożliwiającej zbudowanie społecznego systemu opieki nad osobami i ich następcami, którzy za swoją postawę patriotyczną byli zabijani, torturowani,  więzieni, internowani, pokrzywdzeni i prześladowani przez organy państwa polskiego przed 1989 rokiem. To wyczerpuje znamiona art. 43 Konstytucji:  Zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości nie podlegają przedawnieniu.  Dodajmy osób z pokoleń masowo odchodzących. Powód uważa, że rzeczy oczywiste i powszechnie znane nie wymagają dowodzenia. Realizacja celów pozwu złożonego przez Fundację w imieniu organizacji, z którymi zawarto porozumienia i od których Fundacja otrzymała pełnomocnictwa prawne, jest zasadniczą i niezbędną forma zadośćuczynienia i uhonorowania żyjących walczących o Niepodległość i ich następców prawnych. Jak napisano w pozwie chodzi m.in. o utworzenie systemu opieki zdrowotnej, utworzenie systemu domów opieki socjalnej, identyfikację pochówków pomordowanych, miejsc kaźni i uhonorowanie grobów, stworzenie list osób walczących w przeszłości o Niepodległość na terenie Drugiej Rzeczpospolitej w latach 1939-1989.

Wystąpienie z pozwem przez Fundację jest zgodne z jej statutem oraz ze statutami i regulaminami organizacji przez nią reprezentowanych. Precyzując, Fundacja podpisując porozumienia i organizacji zrzeszających walczących o Niepodległość i ich następców działa w ich imieniu i na ich rzecz, co jest zgodne z preambułą i artykułami Konstytucji zawartymi w pozwie.

 

WNIOSEK NR 1

 

1. Powód wnosi o wezwanie jako strony postępowania Prezydenta RP dr Andrzeja Dudy w celu złożenia wyjaśnień, dlaczego nie podjął działań, które określone są w Konstytucji i na które powołujemy się w pozwie.

 

1. O wezwanie jako świadka byłego Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego, który w ocenie powoda jest poszkodowany gdyż jego ojciec jako żołnierz wyklęty uciekając przed Rosjanami przedostał się z brygadą majora Łupaszki na Podlasie i z tego powodu Bronisław Komorowski był wychowankiem domu dziecka. W roku 1979 za działalność niepodległościowa Bronisław Komorowski został skazany na dwa miesiące wiezienia i z tego powodu w stanie wojennym został internowany. Następnie w latach osiemdziesiątych miał problemy ze znalezieniem pracy tzn był poszkodowany. Dlatego ku zaskoczeniu powoda uważamy, że Bronisław Komorowski spełnia wszystkie kryteria, które były powodem powołania fundacji i złożenia pozwu tj. wyklętych, pokrzywdzonych, internowanych, więzionych.  Wezwanie świadka ma celu złożenia wyjaśnień, dlaczego nie podjął działań, które określone są w Konstytucji i na które powołujemy się w pozwie.

 

WNIOSEK NR 2

 

1. W celu udokumentowania i potwierdzenia podpisanych porozumień i udzielonych pełnomocnictw Powód wnosi o wezwanie w charakterze świadków w pierwszej kolejności pięciu przedstawicieli organizacji reprezentowanych w pozwie. Zgodności ich założeń ideowo-prawnych ze statutem Fundacji. Wystąpią w sprawie realizacji koncepcji podziału i zagospodarowania zadośćuczynienia uzyskanego od Skarbu Państwa. W następnym terminie podamy dane kolejnych świadków.

 

1. Kornel Morawiecki – poseł na Sejm RP, przewodniczący stowarzyszenia Solidarności Walczącej
2. Andrzej Melak – poseł na Sejm RP, przewodniczący Stowarzyszenia Komitetu Katyńskiego Krąg Pamięci Narodowej
3. Artur Kondrat – Prezes Zarządu Stowarzyszenie Łagierników Żołnierzy Armii Krajowej
4. Waldemar Pernach – Fundator, Prezes Zarządu Fundacji, Członek Stowarzyszenia Internowanych Mazowsza
5. Alina Cybula-Borowińska – Przedstawiciel Stowarzyszenia Kobiet Internowanych, Więzionych, Represjonowanych w Stanie Wojennym Regionu Mazowsze

Załączniki (3 komplety):

Porozumienia

Pełnomocnictwa

Prezes Fundacji

Tadeusz Stański